Vakantie. Minks wekelijkse column 22-7-2026
Vakantie. Minks wekelijkse column 22-7-2026
Een intensieve tijd ligt weer achter me, namelijk een berg kinderparty’s, 2 volwassenfeesten en een last-minute borrel.
Het was 14 dagen achter elkaar bal, met slechts 1 vrije dag.
Nou vind ik het hartstikke leuk hoor, ik heb er voor gekozen. Het is zoveel, zo kort achter elkaar, alles op 0 en je worstelt je er doorheen.
Gelukkig heb ik de hulpstukken (koosnaampje voor mijn puike medewerkers), want alleen kan je niks, tenminste niet met zoveel bezoekers als in de horeca.
Als ik aanhaal dat het wel een klus is zegt een enkeling al snel: “maar dan hebbie toch lekker verdiend”, dat is heus waar, maar 14 dagen achter elkaar feest blijft, ondanks de beloning, een heel karwei. ‘k Ben wel ff uitgefeest nu.
Toen het doek zich na die laatste borrel sloot voelde het of ik na al dat aftellen kruipend de eindstreep bereikte, ik wilde zo graag kalmer aan doen.
Mijn semi-autistische alter ego kwam ook nog ff op het idee om de voorgevel van het café te schilderen en zo, das lastig met een draaiende winkel, dus kon dat mooi nog ff in deze vakantietijd, hooguit een weekie werk dacht ik zo.
Met de harde(klanten)kern van de Conck op een zonnige zondag de mikado van de rolstijger gedaan, dat gaat ook niet alleen. En het was nog lang gezellig.
Een hevig vibrerende schuurmachine en mijn artrosehandjes bleek geen match made in heaven, maar gelukkig bracht vriend Ed hier uitkomst.
En wij op maandag aan de slag, Ed vroeg, das tie zo gewend, en ik later, want dat past wat meer in mijn bioritme. Rond halfdrie overlapten onze tijden elkaar en dronken we een bakkie. Gaandeweg voelde het werken aan die gevel al als een soort van vakantie. De strak omlijnde afspraken waren verdwenen.
Niets was vanaf nu nog verplicht, ja die gevel moest eens af, maar dat waren variabele werktijden zonder enige druk van bovenaf. En met mijn voorgenomen vakantie van 7 weken, was er amper een death limit voor ons geveltoeristen.
Neen, ik voelde me in de eerste instantie leeg als een Messi na het WK ’26,
maar nu merk ik dat mijn accu zich door het vakantiegevoel weer rap oplaadt.
En na een serie krakkemikkige rolsteigerbeklimmingen heb ik plots ook weer het bestaan van mijn reeds lang verloren gewaande bilspieren ontdekt.
Beetje een latei herstellen, bakkie, praatje met voorbijtrekkende buren, werken en keuvelen met Ed, neen mijn vakantie kan nu al niet meer stuk.
En dan moet de daadwerkelijke vakantie nog beginnen. Komt helemaal goed!
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1874 Klecksel the Painter. Otto Piltz.