Overslaan en naar de inhoud gaan

Godsgruwelijk knap koetsje.       Minks wekelijkse column 8-7-2026

Godsgruwelijk knap koetsje.       Minks wekelijkse column 8-7-2026

 

“Neen Mink, deze keer gaat het um echt niet meer worden.

Hem er doorheen krijgen gaat een berg geld kosten gozah.

Dat is tie echt niet meer waard. Bladveren moeten vernieuwd, de hele onderkant is verrot, en daarbij is het een diesel uit zowat de slechtste categorie. Neen beste cafébaas neem er afstand van, das beter”.

 

Nou woon ik natuurlijk in het Haagse centrum en dat wordt binnen afzienbare tijd een milieuzone, mits de nieuwe coalitie het terugdraait, maar zo te zien en aan mijn water te voelen moet ik er toch echt aan geloven.

De laatste jaren stond deze auto soms maanden te grienen van verwaarlozing.

De duivenstront moest ik, voor te kunnen rijden, van voorruit af bikken.  

Hij diende meer als een opslagplek voor alles wat in de winkel in de weg lag.

 

Kijk normaal doe ik er niet zo moeilijk over, maar in deze wagen huisden heel wat dierbare herinneringen. Het was namelijk de koets speciaal gekocht voor mijn ongekroonde koningin-moeder Den Ouden Neel. God hebben haar ziel.

Was zo’n rooie bus met een lift waar je haar met de rolstoel in kon takelen. Een glimmende, strakke bus ook, tot ik er na amper twee dagen al een forse deuk in reed. Ja en nog mijn schuld ook, zo’n actie is typisch iets voor mij.

Dingen kunnen bij mij nooit echt vlekkeloos verlopen, maar ik draag dit lot als een kerel, bek stoer in de wind, terwijl schuimkoppen mijn gelaat geselen;-)

 

Zie Den Ouden Neel nog zo naast me zitten genieten, wanneer we een lekker stukje uit rijden gingen. Overal geweest en voor haar, die niet veel méér had dan op haar kamertje zitten, was het iedere keer weer een enorm avontuur.

Ok toegegeven, soms een hele (rij)toer, maar ’t gaf eindeloos veel vreugde.

Ze kwam er vaker uit, ik nam haar zoveel mogelijk mee naar moderne dingen.

De Markthal in Rotterdam was zoiets, haar mond viel open en met al dat eten daro kwam dat voor deze oppersmulpaap heel goed uit, ze vond het prachtig.

En dan dat reisje naar Zaltbommel waar ik een berg zonnebloemen, die zij mooi vond, zo vanaf de tractor kocht, het hele tehuis stond er later vol mee.

Of hoe ze op KonDag bij de Conckelaer uitgeleide werd gedaan door Neef Jeff en de menigte, terwijl ze als een ware koningin naar iedereen wuifde.

 

Ja, alles gaat voorbij. Moest wel even slikken, maar ‘t was een machtig samenzijn met Den Ouden Neel, ik en het godsgruwelijke knappe koetsje.

 

Tekst: Mink Out.                          Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl

Ca. 1889 Koets in besneeuwde straat in Voorburg. Willem Bastiaan Tholen (1860-1931).