Druilerig thuisblijfweer.
Druilerig thuisblijfweer. Minks wekelijkse column 8-9-2026
Dinsdagmiddag 13.00 uur. Heftig klokkengelui haalt mij wreed uit een droom waarin ik eigenlijk nog wel ff had willen blijven.
Dit klokkengelui stelde ik zelf in, omdat deze wektoon het langst duurt en een digitaal aangestuurde overdosis decibellen uitstoot.
Deze oude man loopt op een holletje naar het toilet en de rust keert weer.
Een vrije dag zonder verplichtingen. Ik duik nog ff terug, zet zachte muziek op en sla een Engelstalig boek open waaraan ik nooit had moeten beginnen.
Maar ja, volgens de digitale info zit ik op 83% en stoppen is mijn eer te na.
Tijgah is het niet eens met mijn verlengde rustperiode en heftig kopjes gevend probeert hij me het bed uit te duwen. Ff het nieuws en dan er uit. Weer een berg bommen op Oekraïne, het houdt niet op, dit keer een record aantal burgers dood. Die Poetin zal wel weer met veel smaak zijn eitje eten.
Wanneer ik mijn jaloezie omhoog trek, wil ik hem met een rotgang weer laten zakken. Het regent pijpenstelen, dat wordt geen motorrijden vandaag.
Tijgah z’n eten en de aquariumvissen hun ontdooide diepvriesklontje muggenlarven mix, heerlijk. Als eerste altijd Zoeneboenie de 2e (een zoenvis).
Zoeneboenie de 1e heb ik wat jaren geleden wegens gezondheidsredenen moeten euthanaseren, 1 slag van zijn machtige staart en weg was hij, of zij.
Gister voor het eerst in een maand het huis schoongemaakt, dus ik was vrij.
Maar om nou zonder urgente reden met dit weer naar buiten te gaan leek me onzin. M’n digitale koffieapparaat brengt troost, wat een leven heb ik.
In ’t kantoortje trek ik ook de jaloezie op, bij dit raam ook kloteweer.
Het badje loopt vol, beetje reukrotzooi er in, iets van Oceanrest, lekkah hoah.
Een ongekende rust daalt op me neer, is dit dan dat benijde pensioengevoel.
Crackertje met een eitjuh zonder doden op mijn naam, niet minder smaakvol.
Tis grijs buiten, het plenst nog steeds, onder mijn paraplu loop ik, grote plassen ontwijkend, richting de Dirk. Dat grondwaterpeil komt nu wel goed.
Vanuit het gure buiten lijkt het bij Dirk wel feest. Een oase van licht in een donkere wereld. De tegenstand aan een kwartet tompoezen verlies ik, maar dat compenseer ik met cola zero en slechts een hálf litertjuh volluh melluk.
Ik maak spruitjes en zo, het smaakt top en past perfect bij dit druilerig hondenweer. Morgen maar snel er uit, was wel weer ff zat thuisblijfweer zo.
Die regen? Goed voor de plantjes de dijken en het grondwater “natuurlijk”.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
