Dzień dobry. Minks wekelijkse column 18-8-2026
Dzień dobry. Minks wekelijkse column 18-8-2026
Zoals sommigen onder u wellicht door hebben ben ik op vakantie.
Dat doe ik altijd op de motah, en alleen. Ik zie in mijn café zo vaak en veel mensen, dat ik dat alleen vakantievieren koester.
Ik vind het weggaan wel een klus, zorgen dat alle dingen zoveel mogelijk klaar zijn, dat geeft me tijdens de vakantie gewoon veel meer rust.
En dan het drama van de koffers (bij mij een rugzak, rol en twee zijtassen) inpakken. Neem ik niet te weinig mee? En dan op het laatste moment een soort god-zegen-de-greep manier, die mij alleen nog maar onzekerder maakt.
Maar ja, uiteindelijk gaat het schip zeilen, een smartelijk afscheid van Tijgah en off we go. Je zal van dat op vakantie gaan nog overspannen raken ook.
Deze keer liet ik de diepe zucht ter hoogte van de kaarsenstad Gouda.
Zo’n zucht is het teken dat ik los ben van de verantwoordelijkheden. Echt los ben je natuurlijk nooit, maar bij het spontaan slaken van die zucht zeker wel.
En dan begint het gevecht tegen de natuur en de hotels. Ja ik neem hotels, na zo’n dag op de Black Beauty (koosnaam van mijn motah:-) ben ik meer dan ooit gesloopt, ik ben natuurlijk de allerjongste niet en merk dat rust belangrijk is.
Ben ook wel heel dankbaar dat ik die vakanties met de motah nog kan doen op mijn leeftijd. Slinger nog gewoon mijn been over de bepakte motah heen.
Dat doen weinig zeventigers me na. Op het na 300 km afstappen ga ik niet in.
Over het gevecht tegen de hotels ga ik niet uitweiden, dat wordt langdradig. Maar met die natuur heb ik nog wel even een flink appeltjuh te schillen.
Was het verleden jaar in Italië bloedverziekend heet, had ik nu te maken met regenbuien die te pas en te onpas zo maar ineens uit de lucht kwamen vallen.
Óf ik trok het regenpak aan en zag de hele rit, ondanks dreigende wolken die samenpakten, niet 1 enkele verdwaalde klotedruppel meer, óf ik had het pak niet aangetrokken en was als donderslag bij heldere hemel in een klap zeiknat. Laatste 100 km diep in Polen gaan langs boerderijen, kerken en dorpsstraten.
En daar zit je dan, gedachtes gaan door je heen, over van alles en iedereen.
Regen geselt je vizier en scherm, windstoten dwingen je tegen te hangen. Tijdens de strijd tussen de natuur en mij wisselt de lucht van houtkachels zich af met die van pas uitgereden varkensmest en verse peterselie. Zelfs de mest streelt mijn geurreceptoren. Drijfnat en met een bijna lege tank maakt de kassajuffrouw van de plaatselijke benzinepomp uit zichzelf een cappuccino voor me, wat een mooie mensen en een top vakantie, ik zeg: “dzień dobry”.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1890 Landscape in the rain (or Landscape at Auvers in the rain). Vincent van Gogh.