Tegenvaller. Minks wekelijkse column 3-6-2026
Tegenvaller. Minks wekelijkse column 3-6-2026
Dat men ooit het communisme achterna liep om te ontsnappen aan de uitbuiting van de Kapitalisten was niet zo heel gek.
Men hoopte op een beter leven en dat werd ze door die rode gozers beloofd. Zoals de geschiedenis ons heeft geleerd was het een loze belofte. Het heeft een berg mensenlevens gekost doordat de ‘grote leiders’ visies hadden welke niet echt werkten, uitputting, hongersnood en zo.
Praten we niet over al die, of nu eigenlijk wel, over al die mensen die het leven lieten en laten in de wegmoffelkampen van Lenin, Stalin en nu weer van Poetin.
Nou brak van de week toch ff m’n klomp toen ik een bericht zag over een geopende wijnkelder van Stalin met zo’n slordige 40.000 flessen godendrank.
Een decadent topje van de ijsberg dat uitsteekt boven een zee van ellende.
Wel een fors teken aan de wand dat deze ‘Slager’ aan weinig niet genoeg had.
Zoiets verwacht je toch niet van de ‘Vader der Volken’ waar geen ‘gezeik allemaal gelijk’ schijnbaar alleen een zalvend motto voor het volk blijkt.
Genoeg hierover, maar dat het een gluiperig verzwijgen blootlegt is duidelijk. Van zo iemand kan je verwachten dat tie het enkel met zichzelf goed voor heeft. Zo’n dertig jaar lang die arme Russen gedicteerd. Echt een tegenvaller.
Kijk, nu wil ik de volgende persoon die ik in dit verhaal betrek niet spiegelen aan Stalin, dat gaat echt te ver, maar de titel is ‘tegenvaller’ en dat is hij ook.
Ik zie hem nog zo, met cowboyhoed, hevig euforisch de rechtszaal verlaten.
Ja, hij had het met milieudefensie via rechtszaken voor elkaar gekregen dat de Nederlandse staat (dat zijn wij voor alle duidelijkheid) moest gaan dokken als ze de milieuregels niet serieus gingen handhaven. Wat een redder in nood.
Kijk, dat milieu moet natuurlijk betah, dat staat als een paal boven water, maar hoe je het nu wendt of keert men moet soms andere prioriteiten stellen.
Eerst al die aanstelling als directeur bij Tatasteel, dat was een vreemde truc.
Later was het een meesterzet om deze vervuiler van binnenuit te hervormen.
Maar toen bleek ineens dat deze Heer Donald Pols toch een klein smetje op zijn blazoen droeg. Hij was op de universiteit in Zuid Afrika een aanhanger van extreemrechts geweest, had zowaar Nelson Mandela nog dwars gezeten.
Milieudefensie wist dat ook wel, echter het doel heiligt de middelen zeg maar. Bek houden was dus het devies. We zijn allemaal jong geweest en hebben daardoor ook wel eens verkeerde keuzes gemaakt, of niet? Maar het milieu redden in een zweem van extreemrechtse luchtjes is ook wel een tegenvaller.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1887 Factories at Asnieres, seen from the Quai de Clichy. Vincent van Gogh.

