Slotjes. Minks wekelijkse column 15-7-2026
Slotjes. Minks wekelijkse column 15-7-2026
Wanneer ik in een stad van enige betekenis ben zie ik bruggen en hekken gebukt gaan onder het gewicht van trossen hangslotjes.
Schijnt iets te doen te hebben met verliefde types. Zo’n slotje staat voor eeuwige verbondenheid tot de dood ons scheidt of zo.
Een goedkoop model is natuurlijk niet echt safe dus moet het er 1 worden met levenslange garantie. Nou, die bestaat niet. Onderzoek bracht aan het licht dat er wel een merk is dat een bepérkte levenslange garantie (BLG) biedt.
Nou is niets, behalve voor de ogen van onze verblinde verliefden, zonder risico dus dan maar die BLG, in de hoop dat hij/zij maar levenslang zal hangen.
Over het algemeen gaat het als volgt: 1 van de 2 begint te zeuren over een ring en een slotje aan een brug of zo. Gewoon omdat het zo verdomd leuk is.
Ze schrijven dan hun beider namen op het slotje, hangen het aan de zijkant van de Parijse Pont-Neuf en gooien daarna het sleuteltje in het water.
Ik zou de reservesleutel voor de zekerheid graag op zak houden, maar dat is volgens mijn droomvrouw echt niet nodig, we krijgen het zó fijn samen.
De klik bij het sluiten van het slotje zou bij mij door merg en been gaan.
Tis zo verpletterend onvoorwaardelijk. Nou moet je je leven lang met haar.
In het begin is daar de liefde en de lust, heb dit altijd een erg verwarrende combi gevonden, die twijfel over welk van die 2 voor mij het belangrijkst was.
Tuurlijk was ik wel eens echt verliefd, maar de lust was meestal het vuur dat de verliefdheid warm hield of veinsde, of is het een kip en het ei verhaal?
Nou ja, al wandelend door Parijs overpeinsde ik dit alles zo’n beetje.
Het aangezicht van al die slotjes deed me gruwen. Nou ben ik ook niet zo’n verkeringslijer. Ik ben meer een gozah alleen, dat bevalt ook redelijk goed.
Het was ooit anders, maar ik ben toch op m’n best met mijn eigen veilige ik.
Echt verliefd worden is natuurlijk niet tegen te houden, dat gebeurt gewoon. Pats boem tikkie, jij bent hem, het keert je hele leven binnenstebuiten.
Rationeel heb ik dan weinig in de melk te brokkelen, ik word vaak een lamlul.
Neen die slotjes zitten daar naar mijn idee helemaal best, laat maar lekker hangen, alleen roept bij mij altijd weer een ‘achter slot en grendel’ gevoel op.
Leunend op een brugleuning kijk ik naar de Seine die onder mij en duizenden slotjes doorstroomt, het water schittert me in evenzoveel kleuren tegemoet. Ik voel me enorm vrij, wil jij wat anders, gewoon doen, simpele slot-som toch.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1901 Le Pont-Neuf, après-midi de pluie, 1re série. Camille Pissarro (Danish-French painter) 1830 – 1903.
