Goed voorbeeld? Minks wekelijkse column 6-5-2026.
Goed voorbeeld? Minks wekelijkse column 6-5-2026.
Nu ik wat ruimer in m’n tijd zit hou ik me (nóg) meer met de sociale media bezig. Je kunt gerust van een verslaving spreken.
Probeer het te onderdrukken, maar das zo makkelijk nog niet.
Nou wil ik het in dit stukje niet zozeer over mijn ‘problemen’ hebben, maar gewoon lekker over de problemen van al die anderen.
Zeg maar even de problemen die ze zelf niet of nauwelijks doorhebben dan.
Ik ga het vandaag eens fijn hebben over de vreselijke snobistische wijze van het uiterlijk vertoon, zeg maar ff het zo van kijk mij eens even goed zijn.
Dat ogen-uitsteek-gedrag met wat ze allemaal zo’n beetje bezitten en kunnen.
Natuurlijk weet ik wel dat in de ‘asociale’ media alles flink wordt uitvergroot, dus daar gaat dit stukje ook nog eens over: het uitvergroten zo te zeggen.
Kijk veel van ons zetten zichzelf regelmatig in de etalage van Facebook of zo.
Van die drang tot deze exhibitionistische zelfverheerlijking ben ik zelf ook niet gevrijwaard, hoewel ik de mijne toch van een zeer onschuldige aard acht.
Neen het gaat hier over mensen die hun enorme rijkdom aan de wereld tonen als zijnde kijk eens hoe goed ik ben. Laatst een tot in de puntjes verzorgde influencer, ze stapt een deur uit en telt een bundel bankbiljetten af, waarna ze als blaadjes van een boom op straat vallen, zo van pak ze maar sloebers.
Of een paar van die kwaad kijkende, uitgebluste Arabieren die met hun Guggi-vrouwen in een restaurant een gigantische hoeveelheid eten voor zich hebben. Was genoeg voor een school vol kinderen uit Gaza, Libanon of wellicht Iran. Zij waren maar met z’n vieren en aten er amper van. Ze genoten wel, maar dat was omdat ze de aandacht kregen waarvoor ze kwamen, gekochte aandacht.
Zo zijn er zat voorbeelden: 15 laags chocoladetaart, een tafel breed dessert, een satéschotel van 6 meter. Het gaat niet op, maar het staat wel erg goed.
En natuurlijk breed uitgemeten op de sociale media, kijk mij eens goed zijn.
Ik kan nog wel 100 voorbeelden noemen, maar heb mijn punt wel gemaakt toch.
Waarom ze het doen? De zucht naar erkenning en de verachting van anderen?
We zien het steeds vaker, ik ben de beste en die ander interesseert me niets.
Het is een nare eigenschap en heeft bijzonder weinig met respect te maken.
En met die sociale media krijgt de gewone mens het pardoes op z’n bord, dus
ook kinderen/jongeren die aan een lege pan hangen. Velen van hen willen ook weelde en hebben daar zat voor over. Goed voorbeeld doet goed volgen:-(
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1644 Pronkstuk. Adriaen van Utrecht.
