Haar. Minks wekelijkse column 5-11-2026
Haar. Minks wekelijkse column 5-11-2026
De verhouding tussen de kapper en mij gaat een eind terug.
Toen Mink nog een Minkie was begon de ellende al snel.
Ik zal 5 of 6 geweest zijn. De ‘kappert’ praktiseerde aan de Zoutkeetsingel, randje oudbouw Schilderswijk zeg maar ff.
We woonden om de hoek in de Gerard Doustraat aan het eind bij het badhuis.
Net als bij de schoolkeuze werd er qua product niet zo nauw gekeken, als het maar lekker dichtbij was. Met mijn broers ongeduldig wachten op je beurt. Wat aan m’n losse tand voelen en luisteren naar stoere oude mannenverhalen.
En dan was ikke. Hup op zo’n hoge soort kinderstoel met een enorm laken om.
Kort Amerikaans, vóór Wolkers beter bekend onder de benaming stekeltjes.
Rond het Ban de bom tijdperk was het motto: lang en onverzorgd, erg stoer.
Het kappersbezoek werd hardnekkig vermeden, totdat den Jonge Neel het wel welletjes vond met die revolutie en mij zowat meesleurde naar de ‘knippert’. Om iedere centimeter haar woedde dan een heuse vrijheidsstrijd.
In de jaren daarna werden kappers verwijfder en moest het haar vloeiender.
De föhn werd veelvuldig ter, pinkring dragende, hand genomen en kapsels werden zwoeler, veel lak, vrouwelijk. Er is toentertijd wat afgekloot met haar.
Ook nog een dolle maand met permanent gelopen, sjezus wat een krullenkop.
Totdat het uitgroeide, leek het wel een vogelnest, er maar snel uitgeknipt.
Daarna kwam kort weer in de mode, gouden tijden voor het kappersgilde.
Als je niet voor schorremorrie aangezien wilde worden liep je hun deur plat.
En dat was in mijn primetime. Mijn haar groeide snel, het had wel wat weg van een ruisende waterval. Was toen ook nog zo’n intens diep, jeugdig glanzend.
Weet wel dat er bij mijn vertrek altijd veel haar rond de kappersstoel lag, met een soort van trots stapte ik dan over de ‘bergen’ heen om weg te kunnen.
Nu met mijn senioren ‘blonde’ kapsel zijn knipbeurten redelijk zeldzaam.
Het gaat meer om de nekharen die als plaatselijk wonder nog wel watervallen.
Heb gelukkig nog een ietwat egaal bezaaide schedel, ok met wat open plekjes. De waterval sijpelt nog wat, beter dan dat het stroompje helemaal opdroogt.
De kapper doet alsof het knippen een hele klus is, maar ik weet wel beter.
Wat doffe plukjes haar dwarrelen lusteloos langs de kapmantel naar beneden. Als de schaar zwijgt, spreekt de kapper………. bemoedigend: “kijk dan hoeveel haar er nog op de grond ligt Mink!” Zo’n uitspraak doet, samen met mijn weer onberispelijk zittend haar, wonderen. Ik voel me herboren, dank daarvoor.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
