Vroegere kroegbaas (verb). Minks wekelijkse column 18-2-2026

Vroegere kroegbaas (verb). Minks wekelijkse column 18-2-2026

 

Achter de bar stond het kleine zwarte juspannetje op een warmhoudplaatje te wachten op klandizie. Er paste precies vier balletjes in en dat vond ome Toon genoeg, morgen weer nieuwe.

Boven de bar prijkte een zwart-wit foto van zijn zoon, in een jaren dertig bokshouding, je moest in deze kroeg blijkbaar geen mot krijgen.

 

Ome Toon had een markante kale kop, gedragen door een stierennek.

Spreken deed hij binnensmonds. De vaste klanten wisten dat het laatste woord van zijn zin een hint was van wat hij wilde. De klank gaf aan of hij het leuk, ernstig of kwaad bedoelde. Achter de bar stond een grote roestige bijl met een door spinrag omsponnen steel die tot aan je middel kwam.

Bovengenoemde bijl was sinds mensenheugenis slecht één keer gebruikt.

Stille getuige daarvan was een diepe kloof in de eikenhouten barrand.

Deze kroeg in de Haagse Zeeheldenbuurt had ook zijn klootzakken, en als die de regels van ome Toon dreigden te overtreden sprak deze kwaad één van zijn niet te verstane zinnen, met als laatste dringende hint: “bijl”.

Met de hand richting de steel werd de amokmaker als bij toverslag weer een vriend van de kranige kroegbaas welke dan, nog even dreigend napruttelde.

 

Kwart voor één, tijd voor de laatste ronde. Fien, het tengere vrouwtje van ome Toon, gaf hem dan een seintje, hij mompelde een zin met aan het eind het woord ‘ronde’ en een ieder wist dat het bijna gedaan was met de pret.

Genoemde laatste ronde was altijd hetzelfde ritueel, ome Toon begon bij de linkerkant van de bar met het neerzetten van de flessen bier tot iedereen voorzien was gevolgd door het afrekenen. Als laatste handeling pakte hij, weer van links beginnend, het eerste nog volle flesje Heineken van de klant in kwestie af en sloeg er een met een forse klap de kroonkurk er weer op.

Zonder brabbelende voorzin hoorde je hem dan zeggen: “ome Toon” terwijl hij het pijpje bier weer terug zette in de koelkast, u zult begrijpen dat als ome Toon zo’n flesje of vier had weggekaapt, de rest van de klanten naar de rechter zijde van de bar het kostelijke vocht schielijk achterover goten en om klokslag één uur buiten stonden.

Toon de Pauw, een man die geniale simpelheid verstond als geen ander.

 

 

Tekst: Mink Out.                          Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl