Sprankelend zwart-wit. Minks wekelijkse column 25-3-2026
Sprankelend zwart-wit. Minks wekelijkse column 25-3-2026
Toen ik ongeveer 6 was kwam ik mijn allereerste landloper tegen. Hij was vriendelijk, grappig en nooit dronken, maar ondanks dit goed gedrag zat de veldwachter hem veelvuldig op de hielen.
Zo af en toe hielp hij de huishoudster van de burgemeester, het was een landloper/zwerver naar mijn hart, daar kon je er wel 10 van hebben.
De ouderen herkennen Swiebertje. Bovenstaande zwerver was de jeugdheld van velen in een tijd dat er maar 1 net (zender) was in sprankelend zwart-wit.
Als ik met enige regelmaat bij Appie en/of Dirk mijn broodnodig voedsel en andere verleidingen insla, staan daar ook landlopers voor de deur, in deze
voorbeeldige op eierenlooptijd, uit loos respect, ook wel daklozen genoemd.
Ze zitten daar in allerlei hoedanigheden: slapend, voorover geknield met hun hoofd op de grond en een koffiebeker voor zich om uw aalmoes te verkrijgen.
Dan hebben we ook nog de muzikantentak, een soort van troubadourachtigen. Mijn voorkeur hebben de slapende die over hun gitaar hangen, lekker rustig.
Er zijn er ook die je aanklampen met een rotsmoes van wat een mooie motor heeft u, nou dan weet ik het al, die wil geld, das geen groot probleem, hun hand is snel gevuld, maar eenmaal gegeven hang je dran, ze claimen je gewoon.
Wanneer je aankomt gaan ze ook nog amicaal doen, ze dringen zich op, zodat je je bijna bedreigd voelt en dan gaat het verdomd veel op afpersing lijken.
Vaak zijn ze ‘gewoon’ dronken, maar ik bespeur ook zwaardere gevallen.
Woon-werk-technisch zijn ze erg slim, als ze voor de deur van de buurtsuper een biertje bij elkaar gebietst hebben kunnen ze het meteen binnen halen.
Tijdens het nuttigen van dát biertje biets je meteen de volgende bij elkaar en zo spiraal je een uiterst miserabele dag door zonder dat je er echt bij bent.
Wat moet je er in godsnaam mee, het zijn natuurlijk veelal probleemgevallen.
Op de hoek van de Nobelstaat is het Straatconsulaat, daar proberen ze de daklozen wat menselijkheid mee te geven met een gratis bakkie koffie.
Vind ik wel een tof initiatief, mooie mensen die zich hiervoor inzetten.
Je kon er laatst stemmen, heb meteen wat gegeven voor het bakkiesbord,
als jij dan koffie neemt kan je voor een ander ook een bakkie reserveren.
Kon wel uitsluitend per pin betalen, maar dat begrijp ik dan ook wel weer, daklozen en contant geld dat is de kat op het spek binden lijkt me zo.
Neen, de tijd van Swiebertje is voorbij. Niks romantiek. De zwerver blijft in de goot, zijn eigen schuld! Of is dat wellicht een té sprankelend zwart-wit.
Tekst: Mink Out. Bundels verkrijgbaar op: www.conckshop.nl
1869 The ragpicker. Éduard Manet.